Holy and Great Monday

Posted April 13th, 2020

Ελληνική έκδοση

The day after Palm Sunday, the Orthodox Church commemorates Joseph, son of Jacob, mentioned in the Old Testament, and the day is also dedicated to the barren fig tree that was cursed by Christ and dried up.

"Pangalos", (extremely handsome), Joseph was the youngest son of Jacob who lived a virtuous life and his brothers were jealous of him and wanted revenge. So they first threw him into a pit and, using a damp cloth, tried to convince their father that he had been eaten by a beast. However, when they saw that they could not deceive their father, they sold Joseph to merchants and they gave him to the chef of Pharaoh Petefri, king of Egypt.

There Joseph refused to give in to the erotic desires of  the wife of Petefris, who angrily abused Pharaoh and imprisoned him. However, when Pharaoh had a strange dream and asked for an interpreter, Joseph told him that seven years of euphoria and seven years of famine would come to the country. Pharaoh was pleased with Joseph's warning and gave him positions, and he protected his people during the difficult years of famine and even invited Egypt and his brothers to stay with him. Joseph is a type of Christ because the Lord was envied, sold for money, locked in a dark pit, the tomb, then reigned over Egypt, i.e. on sin, defeating it by state, and as Joseph saved Egypt from starvation, Christ feeds His people with Heavenly Bread.

At the same time, the service of Holy Monday includes the story of the barren fig tree that was cursed by Christ and dried up. As he walked the streets of Jerusalem the day after his arrival, Christ saw a large fig tree with green foliage and approached it with the intention of cutting a fig tree, but found that the fig tree had no fruit at all. Then Jesus, addressing the tree, said “May you never bear fruit again” and the fig tree withered away at the same time. The story of the barren fig tree symbolizes the Synagogue of the Jews of the time and the life of the people of Israel who were seemingly virtuous but practically fruitless of good works. It is also the symbol of the unknown time of our death, when we will be asked by Christ without warning to show Him our spiritual fruits. The purpose is to awaken our consciences.

Holy Monday teaches us that we need to watchful and prepare ourselves for the judgement seat and to render an account of ourselves. The service is also named the Bridegroom Service. In this we see the connection between Christ and the Church. Christ represents the groom and the Church is seen as His Bride.

There are special hymns that sung during the Bridegroom Service.

Behold, the Bridegroom is coming in the middle of the night; and blessed is the servant He shall find awake and watching; unworthy is the other He shall find being lazy. So beware, O soul of mine, be not overcome by sleep, so that you not be handed over to death and be shut out from the Kingdom. Come to your senses and cry aloud: Holy, holy, holy are You our God. By the intercessions of the Saints save us.

O my Savior, now I see * Your wedding hall decorated, * and I have not the garment * needed for me to enter it. * Make this raiment of my soul brightly shine, * O Giver-of-Light, and save me.

In almost all of Greece, the housewives start making Easter cookies (koulouria) and tsourekia. In Corfu, the housewives begin the preparations for the traditional Corfiot tsoureki "fogatsa" and "kolombina", both full of Venetian influences. The “fogatsa” is round shaped and has all the ingredients of a simple tsoureki, eggs, milk, sugar, butter, flour, yeast, vanilla and orange zest. The difference is that they add the traditional Corfiot liqueur, kumquat as well as pieces of sweet kumquat. The "kolombina" is produced from almost the same materials but has the shape of a braid or pigeon. It is adorned with a red egg and a single wing.











Blessed Holy Week!



English Version

Αγία και Μεγάλη Δευτέρα

Παράλληλα τη Μεγάλη Δευτέρα θυμόμαστε και την ιστορία της άκαρπης συκιάς που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε: ο Χριστός περπατώντας στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, την επομένη ημέρα της εισόδου Του, είδε μια μεγάλη συκιά με καταπράσινο φύλλωμα και την πλησίασε με σκοπό να κόψει ένα σύκο, όμως διαπίστωσε ότι η συκιά όμως δεν είχε καθόλου καρπούς. Τότε ο Ιησούς απευθυνόμενος στο δέντρο είπε : «Μηκέτι εκ σου καρπός γένηται εις τον αιώνα» και η συκιά την ίδια στιγμή ξεράθηκε. Η ιστορία της άκαρπης συκιάς συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων της εποχής και την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν φαινομενικά ενάρετοι, αλλά πρακτικά άκαρποι από καλά έργα. Επίσης αποτελεί το σύμβολο της άγνωστης ώρας του θανάτου μας , όταν θα μας ζητηθεί από τον Χριστό  χωρίς προειδοποίηση να του δείξουμε τους πνευματικούς μας καρπούς. Σκοπό έχει την αφύπνιση των συνειδήσεών μας.

Το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας, όπως και της Κυριακής των Βαΐων, αλλά και της Μεγάλης Τρίτης, ψάλλεται η Ακολουθία του Νυμφίου, που είναι ο Όρθρος της επόμενης μέρας. Η Ακολουθία αυτή ονομάζεται Ακολουθία του Νυμφίου καθώς φανερώνεται η σύνδεση μεταξύ του Χριστού και της Εκκλησίας. Ο Χριστός αντιπροσωπεύει τον γαμπρό (Νυμφίος) και η Εκκλησία θεωρείται ως η Νύφη Του για την οποία δίνει τη Ζωή  Του.

Οι πιο γνωστοί ύμνοι και τροπάρια που ακούγονται είναι οι εξής:

Ἰδοὺ ὁ Νυµφίος ἔρχεται ἐν τῷ µέσῳ τῆς νυκτός, καὶ µακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυµοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή µου, µὴ τῷ ὕπνῳ κατενεχθῇς, ἵνα µὴ τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθῇς· ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός ἡµῶν. Πρεσβείαις τῶν Ἁγίων σῶσον ἡµάς.

Νά, ὁ Νυμφίος ἔρχεται στό μέσο τῆς νύχτας, κι εὐτυχισμένος θά εἶναι ὁ δοῦλος πού θά τόν βρεῖ (ὁ Νυμφίος) ξάγρυπνο νά τόν περιμένει· ἀνάξιος ὅμως πάλι θά εἶναι ἐκεῖνος, πού θά τόν βρεῖ ράθυμο καί ἀπροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νά μή βυθιστεῖς στόν πνευματικό ὕπνο, γιά νά μήν παραδοθεῖς στό θάνατο (τῆς ἁμαρτίας) καί νά μείνεις ἔξω τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ἀνάνηψε κράζοντας· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶσαι ἐσύ ὁ Θεός· σῶσε μας διά τῆς προστασίας των Αγίων.

 Τὸν νυµφῶνά σου βλέπω, Σωτήρ µου κεκοσµηµένον, καὶ ἔνδυµα οὐκ ἔχω, ἵνα εἰσέλθῳ ἐν αὐτῷ· λάµπρυνόν µου τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, Φωτοδότα, καὶ σῶσόν µε.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας λένε και τους παρακάτω στίχους:

Μεγάλη Δευτέρα - μεγάλη μαχαίρα
Μεγάλη Τρίτη - μεγάλη λύπη
Μεγάλη Τετάρτη - ο Χριστός εχάθη
Μεγάλη Πέμπτη - ο Χριστός ευρέθη
Μεγάλη Παρασκευή - ο Χριστός στο καρφί
Μεγάλο Σαββάτο - ο Χριστός στον τάφο
Μεγάλη Κυριακή - μπαμ απο δω, μπαμ απο κει,
τρων' αρχόντοι και φτωχοί.

 Μεγάλη Δευτέρα – μεγάλη μαχαίρα

Μεγάλη Τρίτη – ο Χριστός εκρύφη

Μεγάλη Τετάρτη – ο Χριστός επιάστη

Μεγάλη Πέμπτη – ο Χριστός παιδεύτη

Μεγάλη Παρασκευή – ο Χριστός στο καρφί

Μεγάλο Σαββάτο – ο Χριστός στον τάφο

Μεγάλη Κυριακή – ο Χριστός θ’ αναστηθεί.

Από τη Μεγάλη Δευτέρα οι Κερκυραίες νοικοκυρές αρχίζουν τις προετοιμασίες και την παρασκευή των παραδοσιακών κερκυραϊκών τσουρεκιών «φογάτσα» και «κολομπίνα», και τα δυο ενετικής προέλευσης.Η «φογάτσα» είναι το πασχαλινό ψωμί της Κέρκυρας. Είναι στρογγυλό και για την παρασκευή τους απαιτούνται όλα σχεδόν τα υλικά ενός απλού τσουρεκιού, αβγά, γάλα, ζάχαρη, βούτυρο, αλεύρι, μαγιά, βανίλια και ξύσμα πορτοκαλιού με τη διαφορά όμως να έγκειται ότι στη συνταγή προστίθεται το παραδοσιακό κερκυραϊκό λικέρ, κουμ κουάτ με κομματάκια από γλυκό του κουταλιού κουμ κουάτ. Η «κολομπίνα» παράγεται από τα ίδια σχεδόν υλικά αλλά έχει σχήμα πλεξούδας ή περιστεριού. Στολίζεται με ένα κόκκινο αβγό αλλά και ένα φτερό.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!

π. Χρήστος