Saint James Brother of God

Posted Oct 21st, 2020

Ελληνική έκδοση

Saint James was one of the sons of Joseph, the protector of Theotokos, from his first wife. For this reason, he was called the brother of Christ, ie Brother of God.

He was blessed by God while he was still in his mother's womb, and he was so righteous in his life that all the Jews called him "Righteous" and "Ovlia", which in Hebrew means "bastion of the people" and "justice".

From his childhood, St.James lived with the most rigorous exercise. He did not drink wine, nor other strong drinks. Imitating Saint John the Forerunner, he never ate anything that had the breath of life in them. 

In the Apostolic Synod of Jerusalem (49 AD), which is one of the most important events of the time of the Apostles, St. James played a very important role, since through the descriptions of the Apostles, it appears that he was the leader of the Synod that  opened Christianity to all the nations of the earth.

St. James was unanimously elected by the other Apostles as the first bishop of the first Christian Church in the world, that of Jerusalem. He achieved the common property to be applied in practice by sharing of the material goods of its members. St. James, therefore, shepherded the Church of Jerusalem with justice, with brave affection and firmness in the faith. Many people, poor and rich, embraced the Christian faith. This provoked the cruelty of the Jews, who, after arresting him, they dragged him on the roof of Solomon's Temple at the feast of the Passover, asking him to renounce his faith in Christ. When he cried out that Christ is the Savior of the world, they threw him down. Saint James did not die and they finished him by hitting his head, with a stick with which they drained the fabrics, while he was still alive, praying for his persecutors and executioners.

Thus, Saint James the Righteous martyred for his faith in the Savior Christ. He was buried on the spot near the Temple of Solomon. The reputation of the virtue of St. James was so great that even the most skeptical Jews regarded his martyrdom as the cause of the siege and destruction of Jerusalem in 70 AD by the Romans.

Τhe Liturgy of Saint James

Saint James wrote the first Divine Liturgy of the Christian Church. This Liturgy is the source of all the subsequent Services of the Church.

 This Liturgy is the oldest Eucharistic service in continual use. It traces its origin as early as 30 A.D. making it older than much of the New Testament. The traditions of the ancient rite of the Early Christian Church of Jerusalem serve as its basis. To this day it is the principal Liturgy of the Syriac Orthodox Church and is celebrated on a daily basis in Jerusalem.

In the Orthodox Church, this Liturgy is celebrated once a year, on October 23, the day of remembrance of St. James, and optionally on the Sunday after Christmas, when the Church honors again St.James. It is not forbidden to perform this Liturgy any other day of the year.

The primary reason for celebrating this liturgy tomorrow evening is to know our liturgical roots.  It is said that nations that do not know their history, have no future. The same can be said for the Church. If we do not know our roots how can we explain to ourselves what we do in the Liturgy? It is a matter of knowing and understanding our own tradition and spirituality.

I strongly recommend to everyone to participate in  tomorrow’s  evening Liturgy of Saint James, online or in person.  Gift to yourselves this beautiful trip to the origins of the Divine Liturgy. I am sure that this will be a memorable spiritual experience.

May we have his blessing!

In Christ,

Fr. Christos

English Version

Ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος


Ο Άγιος Ιάκωβος ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ, του συζύγου της Παναγίας από προηγούμενη σύζυγο. Γι' αυτόν, τον λόγο, ονομάστηκε αδελφός του Χριστού, δηλ. Αδελφόθεος.

Ευλογήθηκε από τον Θεό, όταν ήταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας του, και υπήρξε τόσο δίκαιος στη ζωή του, ώστε όλοι οι Εβραίοι τον αποκαλούσαν «Δίκαιο» και «Ωβλία», που στα εβραϊκά σημαίνει «προμαχών λαού» και «δικαιοσύνη».

Από την παιδική του, ήδη, ηλικία, ο Άγιος Ιάκωβος έζησε με την πιο αυστηρή άσκηση. Δεν έπινε κρασί, αλλά ούτε και άλλα δυνατά ποτά. Μιμούμενος δε τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, δεν έτρωγε ποτέ τίποτα από όσα έχουν πνοή ζωής μέσα τους.

Στην Αποστολική σύνοδο των Ιεροσολύμων (49 μ.Χ.), που είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα των χρόνων των Αποστόλων, ο Άγιος Ιάκωβος διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο, μιας και μέσα από τις περιγραφές των Αποστόλων διαφαίνεται ότι ήταν επικεφαλής της συνόδου που, ουσιαστικά, άνοιξε τον Χριστιανισμό σ’ όλα τα έθνη της γης.

Ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος εξελέγη από τους άλλους Αποστόλους ομόφωνα ο πρώτος επίσκοπος της πρώτης ανά τον κόσμο χριστιανικής Εκκλησίας, εκείνης των Ιεροσολύμων, στην οποία εφαρμόστηκε στην πράξη η κοινοκτημοσύνη-κοινοχρησία, δηλ. η κοινή χρήση των υλικών αγαθών των μελών της. Ο Άγιος Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη, με συνέπεια πολλοί άνθρωποι, κόσμος απλός αλλά και πρόκριτοι, να ασπαστούν την χριστιανική πίστη. Αυτό όμως, εξήγειρε τη μοχθηρία των Ιουδαίων, οι οποίοι, αφού τον συνέλαβαν, τον ανέβασαν κατά την εορτή του Πάσχα πάνω από το πτερύγιο του Ναού του Σολομώντα ζητώντας του να αποκηρύξει την πίστη του στο Χριστό .Όταν δίδαξε δυνατά ότι ο Χριστός είναι ο Σωτήρας το κόσμου τον έριξαν από τη στέγη του Ναού. Ο Άγιος δεν σκοτώθηκε,  κι ενώ ακόμα ήταν ζωντανός και προσευχόταν για τους δημίους του, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα στο κεφάλι με ξύλο με το οποίο στράγγιζαν τα υφάσματα.

Έτσι ο Άγιος Ιάκωβος ο Δίκαιος μαρτύρησε την πίστη του στον Σωτήρα Χριστό. Τον ενταφίασαν επί τόπου κοντά στον Ναό του Σολομώντα. Τόση, μάλιστα, ήταν η φήμη της αρετής του Αγίου Ιακώβου, ώστε ακόμη και οι πλέον σκεπτικιστές Εβραίοι θεώρησαν τον μαρτυρικό του θάνατο ως αίτια της πολιορκίας και της καταστροφής της Ιερουσαλήμ το έτος 70 μ. Χ. από τους Ρωμαίους.

Η Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου

Ο Άγιος Ιάκωβος συνέταξε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας και πηγή όλων των υπολοίπων και μετέπειτα Λειτουργιών της.

Αυτή η Λειτουργία αποτελεί την παλαιότερη ευχαριστιακή σύναξη σε συνεχή χρήση. Η προέλευσή της εντοπίζεται στο 30 μ.Χ. καθιστώντας την παλαιότερη από το μεγαλύτερο μέρος της Καινής Διαθήκης. Βάση της είναι οι παραδόσεις του αρχαίου τυπικού της Παλαιοχριστιανικής Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ. Μέχρι σήμερα είναι η κύρια  Λειτουργία της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας και τελείται σε καθημερινή βάση στην Ιερουσαλήμ.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αυτή η Λειτουργία τελείται μία φορά το χρόνο, στις 23 Οκτωβρίου, την ημέρα της μνήμης του Αγίου Ιακώβου, και προαιρετικά την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα, όταν και πάλι η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Ιάκωβο. Δεν απαγορεύεται η τέλεσή της και οποιαδήποτε άλλη μέρα του  χρόνου.

Ο κύριος λόγος για την τέλεση αυτής της Λειτουργίας αύριο το βράδυ, είναι για να γνωρίσουμε τις λειτουργικές ρίζες μας.  Λέγεται ότι τα έθνη που δεν γνωρίζουν την ιστορία τους, δεν έχουν μέλλον. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την Εκκλησία. Αν δεν γνωρίζουμε τις ρίζες μας, πώς μπορούμε να καταλάβουμε τί κάνουμε στη Λειτουργία; Είναι θέμα γνώσης και κατανόησης της δικής μας παράδοσης και πνευματικότητας.

Συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους σας να συμμετάσχετε αύριο το βράδυ στη Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου, είτε διαδικτυακά είτε με φυσική παρουσία .Κάνετε δώρο στον εαυτό σας αυτό το όμορφο ταξίδι στις απαρχές της  Θείας Λειτουργίας. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι μια αξέχαστη πνευματική εμπειρία.

Την ευχή του να έχουμε!

π. Χρήστος